اخبار گروهى از توبه‌كنندگان 98 - منازل بن لاحق يزيد بن محمد بن سنان ، از قول پدرش از قول پدرش از قول پدربزرگ خود سنان نقل مىكند كه مىگفته است : حسن بن على عليهما السلام براى من چنين فرمود : در شب تاريكى كه ديدگان خفته و صداها آرام گرفته بود همراه پدرم برگرد كعبه طواف مىكردم ، پدرم ناگهان آواى اندوهگين و دردمندى را شنيد كه چنين مىگفت : « اى كسى كه در تاريكىها دعاى مضطر درمانده را اجابت مىفرمايد ، اى كسى كه درماندگى و گرفتارى و دردها را مرتفع مىسازد . همانا ميهمانان تو بر گرد خانه خفته‌اند و بيدار مىشوند ، اى خداى قيوم ترا فرامىخوانم و ديده تو هرگز نمىخسبد . به بخشش خود عفو از گناه مرا به من ارزانى فرماى ، اى كسى كه همگان در حرم به او اشاره مىكنند و توسل مىجويند . اگر عفو تو را گنهكار افراطكننده در نيابد چه كسى بايد بر گنهكاران با بزرگوارى بخشش آورد » . امام حسن مىگويد : پدرم به من فرمود : پسرجان ! آيا صداى اين شخص را كه بر گناه خود زارى و از پروردگارش طلب عفو مىكند مىشنوى ؟ پيش او برو شايد بتوانى او را پيش من آورى . من شروع به گردش در اطراف كعبه كردم و به جستجوى او پرداختم او را نيافتم تا آنكه كنار مقام ابراهيم رسيدم ، او را در حال نماز ديدم . گفتم : به حضور پسرعموى پيامبر ( ص ) بيا . او